Heumsweetheum

Tien dagen nog ! En dan gaan we de grote plas oversteken voor de verste reis uit ons bestaan. We trekken samen met Wim en Frieda naar het verre Alaska. Vanuit Brussel vliegen we eerst naar Frankfurt; Daar stappen we over op een Boeing 747, u weet wel zo'n enorm groot vliegtuig, om naar Vancouver in Canada te vliegen. Da's een vlucht van meer dan 10 uren. Het is te hopen dat Carine dat overleeft, want die zit niet zo graag stil.We trekken dus eerst naar Vancouver om daar nog een nachtje op hotel te verblijven, want ons schip vertrekt de dag nadien vanuit de haven daar.Maar zover zijn we nog niet. We zijn al stilletjes aan begonnen met alles bij elkaar te zoeken wat we gaan meenemen van foto en videomateriaal.Omdat ze aan de overkant van de grote plas een ander stroomnet hebben dan hier moeten we daar op voorhand al rekening mee houden. In Noord-Amerika is de frequentie van het stroomnet namelijk 60 Hertz in plaats van 50 Hertz bij ons. Op het eerste zicht lijkt dat maar een detail, maar vooral voor video-opnames bij kunstlicht speelt dat wel degelijk een rol. Als je er geen rekening mee houdt krijg je flikkerende beelden. Daarom zijn we al begonnen met al onze video-camera's op 30 of 60 beeldjes per seconde in te stellen. Ook onze reisdocumenten zijn nu al netjes uitgeprint en in ons roadbook gestoken, inclusief onze ETA's en ESTA's die we nodig hebben om Canada en Amerika binnen te mogen. We zijn er dus helemaal klaar voor, het avontuur kan beginnen !

Nog 50 dagen scheiden ons van onze grote reis. Voor het eerst in ons leven gaan we intercontinentaal ! En als we het doen, dan doen we 't goed, want we trekken naar Canada en Amerika voor een cruise langs de kust van Alaska !

Vandaag is het onze laatste dag in Polen. Warschau heeft ons zeer aangenaam verrast. Er staan vandaag eens geen ochtendwandeling op het programma voor Carine maar gaat ze braaf met de rest van ons gezelschap mee ontbijten.Omdat we pas vanavond terug naar België vliegen doen we nog een laatste cultureel uitstapje. Deze keer naar het nabij gelegen spoorwegmuseum.Dat museum is gevestigd in het voormalig eindstation van de PKP-spoorwegen. Het museum ligt op loopafstand van ons hotel. We zijn al uitgecheckt (dat kan hier tot 12 uur 's middags), maar mogen onze bagage hier achterlaten tot we naar de luchthaven vertrekken.

Het is maandag, maar we gaan nog niet naar huis. We hebben er een XL weekend van gemaakt en blijven tot en met dinsdag in Warschau.Ondertussen is het ook al een traditie geworden dat Carine haar ochtenwandeling gaat doen met Ray (de mascotte van Radio Minerva die mee met ons op reis mag).

Vandaag is het zondag, uitslaapdag. Maar niet voor Carine, want die gaat weer op ochtendwandeling.

Vanochtend is Carine al vroeg uit de veren. Terwijl de rest nog vrolijk ligt te snurken gaat zij op verkenning in de buurt van ons hotel.

Het was al van in September geleden dat we er nog eens op uit geweest waren. Hoog tijd dus om daar verandering in te brengen.Daarom trekken we deze keer met onze vrienden Wim en Frieda (je kent ze nog wel van onze cruise naar de Noordkaap) naar de hoofdstad van Polen.Zoals bijna altijd begint onze reis op de luchthaven van Zaventem.

Vandaag is het onze laatste dag in Bretagne, vanavond moeten we onze koffers gaan pakken.Maar voor het zover is gaan we nog even wat rondrijden langs de kust Maar dan wel in de richting van het oosten.Onze eerste halte is de plage du Cabellou, nog steeds op het grondgebied van Concarneau.

Het is zondag vandaag, en onze ervaring heeft ons ondertussen geleerd dat er hier op zondag niet hard gewerkt wordt. Maar we zoeken een bestemming waarvan we hopen dat de horeca toch een beetje commercieel is ingesteld en open is.Daarvoor trekken we naar Pointe Du Raz, op één na meest westelijke punt van Frankrijk. Noem het maar de Westkaap van Frankrijk.Met de wagen is een dik uurtje rijden tot ginder. Je merkt dat het hier toch een beetje toeristisch is, want er is een heel grote (betalende) parking.Na een drankje en een sanitaire pauze aan het eerste terras dat we tegenkomen trekken we naar het uiteindelijke Pointe Du Raz.

Vandaag staan er geen uitstappen op de planning. We blijven in ons huis(je), want we krijgen bezoek.De zus van Carine is met haar man en hond met de camper op vakantie in Frankrijk en verblijft niet zo heel ver uit de buurt.Daarom hebben we hen uitgenodigd voor een namiddagje BBQ. Greet (de zus van Carine) zorgt voor het vlees, wij voor het vuur. Kwestie van de lasten gelijk te verdelen.

Vandaag gaan we voor een beetje cultuur, we bezoeken de stad Quimper. Het zou de meest Bretoense stad van Bretagne moeten zijn.Met de auto is het maar een half uurtje rijden tot we in Quimper aankomen. We hebben snel een parkeerplek gevonden die niet zo ver van de stadskern verwijderd is. In onze zoektocht naar het toeristentreintje waarmee we willen gaan rondrijden komen we aan Les Macarons de Philomène voorbij,  Dat is een koffiehuisje met een enorm aanbod aan taartjes en macarons; Daar kunnen we niet zo maar voorbij lopen.

Waar we gisteren de religieuze toer opgingen is het vandaag tijd voor een beetje fauna en flora.We trekken naar Aquashow in Audierne, zo'n 60 km verwijderd van Concarneau. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden is dit geen attractie waar moedige duikers van springplanken van 50 meter hoog in een strandemmertje duiken. Neen, je kan er aquaria en (roof)vogels gaan bewonderen.We waren eerst van plan om naar Brest te trekken waar ze ook een heel groot aquarium hebben. Maar daar is de helft gesloten wegens verbouwingswerken. Ook zijn de commentaren die we op het internet lezen niet zo lovend. Dus kiezen we voor Aquashow.Er is een ruime gratis parking, vlakbij de ingang van het complex. Aan de inkom worden we vriendelijk ontvangen door de kassabediende en krijgen we ene korte uitleg over hoe het traject loopt. Echt ingewikkeld is dat niet, waar het was vriendelijk.Het eerste deel van het traject bevat aquaria met zoetwatervissen. Het valt ook op dat de ramen van aquaria allemaal heel proper zijn.